Renee van Asten (19) is verkozen tot Johan Cruijff Talent van het Jaar. Voor de Ajax-verdediger is de prijs een bekroning op het seizoen waarin ze definitief doorbrak. Ze tekende afgelopen zomer haar eerste profcontract bij Ajax, groeide uit tot onbetwiste basisspeelster en debuteerde met een doelpunt tegen Frankrijk voor de OranjeLeeuwinnen. “Absurd hoe het is gelopen.”

“Ik voel me enorm vereerd en blij dat ik deze mooie prijs heb gekregen”, zegt Van Asten. Toch kwam de uitverkiezing als een verrassing. De verdediger was samen met onder andere de Eurojackpot Vrouwen Eredivisie Speler van het Jaar Mao Itamura (Feyenoord) genomineerd voor de Johan Cruijff Talent van het Jaar-award. “Ik was natuurlijk genomineerd, dus ik wist dat er een kans was dat ik zou winnen. Maar ik kan niet zeggen dat ik het zag aankomen. Ik heb een goed seizoen gehad, dus daarom hield ik er wel een klein beetje rekening mee.”

De award werd maandagavond overhandigd door ploeggenoot Sherida Spitse. Dat was speciaal voor Van Asten. “Ik heb me dit seizoen echt aan haar kunnen optrekken. Ik vind het een groot voorrecht om met zo’n grote naam en mooi persoon op het veld te staan. Voetballend heeft ze enorm veel kwaliteiten, maar misschien zijn haar leiderschapskwaliteiten nog wel groter. Ze haalt het beste in ons naar boven. Dat maakt het extra mooi dat ik de prijs van haar mocht ontvangen.”

Cruyff Court

Als Johan Cruijff Talent van het Jaar mag Van Asten in samenwerking met de Cruyff Foundation een eigen Cruyff Court realiseren. Voor een geschikte plek heeft Van Asten wel een idee: “Ik moet het nog bespreken met de Cruyff Foundation, maar ik zou heel graag een Cruyff Court bij mijn oude club CSW Wilnis willen openen. Ik vind het heel vet dat ik een eigen court op mijn naam krijg. Ik woonde zelf in Mijdrecht en daar hadden we het Dick de Groot Cruyff Court. Daar heb ik zeker balletjes getrapt toen ik klein was.”

“Kan wel vijf tot tien hoogtepunten opnoemen”

De prijs voor Talent van het Jaar was een nieuw hoogtepunt in de nog jonge carrière van Van Asten. In mei 2025 tekende ze haar eerste profcontract. In minder dan een jaar debuteerde ze in de Eurojackpot Vrouwen Eredivisie, de UEFA Women’s Europa Cup en voor Oranje. “Als ik er zo op terugkijk, kan ik wel vijf tot tien hoogtepunten opnoemen. Dat zegt wel genoeg. Ik had dit niet durven dromen. Ik had eigenlijk helemaal geen verwachtingen voorafgaand aan het seizoen. Ik wilde mezelf lekker ontwikkelen en elke speelminuut die ik zou krijgen, was mooi meegenomen. Het is absurd hoe het is gelopen.”

Na haar debuut in september werd haar rol bij Ajax steeds belangrijker. Van Asten: “Ik ben een avontuurlijke verdediger die probeert van achteruit iets te creëren. Bij Jong Ajax nam ik nog wel eens risico’s. Dit seizoen ben ik dat veel beter gaan doseren, waardoor ik stabieler ben gaan spelen. Toch heb ik wel mijn creativiteit behouden. Die combinatie heeft ervoor gezorgd dat ik mezelf een stuk meer heb kunnen laten zien.”

De stap naar het eerste elftal verliep vlot. “Het was fijn dat trainer Anouk Bruil doorschoof van Jong Ajax naar het eerste. Samen met een aantal meiden stroomden we door. Daardoor kwam ik niet in een volledig nieuwe omgeving en kostte het me minder tijd om aan te passen. Ik had redelijk snel mijn plek gevonden.”

Harvard of Ajax

Toch had het leven van Van Asten er ook een stuk anders uit kunnen zien. Ze werd namelijk gescout door de prestigieuze Harvard University in de Verenigde Staten. Daar zou ze naast het voetballen een volledige studie volgen. Van Asten: “Bij Harvard zou ik zeker nog voor het profvoetbal gaan, maar dan zou de komende drie tot vier jaar meer gericht zijn op het academische. Ik heb ervoor gekozen om bij Ajax te blijven. Ik studeer nu Criminologie aan de Vrije Universiteit van Amsterdam, maar nu ligt de nadruk veel meer op voetbal. Daar haal ik uiteindelijk het meeste plezier uit.”

Ook een zware kruisbandblessure had veel kunnen veranderen. “Dat was een enorme tegenslag, maar ik bleef de stip op de horizon zien. Het was fijn dat ik in mijn herstelperiode hoorde dat ik mocht blijven en kon doorstromen naar het eerste elftal. Dat gaf veel vertrouwen. Daarom geniet ik nu misschien nog wel meer van deze prijs, omdat ik ook de andere kant ken. Als ik er nu op terugkijk, denk ik dat ik er de rest van mijn carrière nog wel veel aan kan hebben.”

Focus op de toekomst

Om alles uit die carrière te halen, ziet Van Asten genoeg ruimte om te verbeteren. “Als ik hoog op het veld kom, ben ik nog wel eens onrustig. Daarin kan ik me nog heel erg ontwikkelen. Verdedigend moet ik tegen betere tegenstanders beter staan, scherper zijn en situaties eerder herkennen.”

Die betere tegenstander komt ze volgend seizoen tegen in de UEFA Women’s Champions League. “Als klein meisje droom je daarvan. Dat we de Champions League hebben gehaald, voelt als een mooie beloning van het goede seizoen dat we hebben gedraaid. We gingen voor de titel, maar PSV is de terechte kampioen. Zij hebben een sterke ploeg en goed gespeeld. Daarom zijn we trots dat we tweede zijn geworden, ook al is het zuur dat we naast de titel grepen.”